Informacja dodatkowa do sprawozdania finansowego – 5 kluczowych punktów, które musisz przeczytać

Największy błąd przy ocenie spółki na podstawie dokumentów z KRS polega na zatrzymaniu się na bilansie i rachunku zysków i strat. Widać w nich aktywa, zobowiązania, przychody oraz wynik, ale często nie widać, dlaczego poszczególne wartości są tak wysokie, jakie założenia przyjęto przy ich obliczeniu i jakie ryzyka pozostają poza podstawowymi tabelami.

Informacja dodatkowa do sprawozdania finansowego ma właśnie tę lukę wypełnić. Zawiera objaśnienia do pozycji wykazanych w sprawozdaniu, opis zasad rachunkowości, informacje o zobowiązaniach, zdarzeniach nietypowych, transakcjach z podmiotami powiązanymi czy kontynuacji działalności. Nie jest dodatkiem przeznaczonym wyłącznie dla księgowych. Przy analizie kontrahenta może przesądzić o tym, czy pozornie dobra sytuacja finansowa rzeczywiście zasługuje na zaufanie.

Trzeba jednak czytać ją selektywnie. Nie każda nota ma taką samą wagę, a sama obecność rozbudowanych ujawnień nie świadczy jeszcze o bezpieczeństwie spółki. Znaczenie ma połączenie informacji dodatkowej z bilansem, rachunkiem zysków i strat, rachunkiem przepływów pieniężnych oraz – jeżeli został sporządzony – zestawieniem zmian w kapitale własnym.

Dlaczego sama analiza bilansu nie wystarcza i gdzie pojawia się problem z informacją dodatkową

Liczba bez wyjaśnienia może prowadzić do błędnej oceny

Bilans pokazuje stan majątku i źródeł jego finansowania na konkretny dzień. Nie odpowiada jednak na wszystkie pytania, które pojawiają się przy ocenie kontrahenta. Wysoka pozycja należności może oznaczać dynamiczną sprzedaż z odroczonym terminem płatności, ale może również wynikać z narastających problemów z odzyskiwaniem pieniędzy. Duże aktywa trwałe mogą świadczyć o nowoczesnym zapleczu produkcyjnym, lecz równie dobrze mogą obejmować składniki, których wartość wymaga odpisu aktualizującego.

Podobnie wygląda analiza zobowiązań. Sama ich suma nie pokazuje, kiedy przypadają terminy płatności, czy są zabezpieczone, czy obejmują kredyty, leasing, zaliczki, zobowiązania wobec jednostek powiązanych albo kwoty sporne. Dopiero informacje dodatkowe pozwalają często ustalić, z czego wynika dana pozycja i jakie konsekwencje może mieć dla płynności.

Rachunek zysków i strat również nie daje pełnego obrazu. Zysk księgowy nie jest tym samym co gotówka na rachunku bankowym. Przychód może zostać ujęty przed otrzymaniem zapłaty, a koszt może obciążyć wynik bez jednoczesnego wypływu środków pieniężnych. Dlatego przy wzroście sprzedaży trzeba sprawdzić, czy za przychodami podążały wpływy oraz czy nie rosły równocześnie przeterminowane należności.

Co najczęściej utrudnia interpretację informacji dodatkowej

Problemem jest nie tylko długość dokumentu. Informacja dodatkowa może mieć różny poziom szczegółowości, zależnie od rodzaju jednostki, skali działalności i przyjętego zakresu sprawozdania. Jedna spółka przedstawi rozbudowane tabele dotyczące należności, rezerw i zobowiązań, a inna ograniczy się do krótkich opisów. Krótszy dokument nie musi oznaczać błędu, ale utrudnia ocenę i może wymagać uzyskania dodatkowych wyjaśnień.

Te same kwoty mogą mieć odmienne znaczenie w zależności od zasad wyceny i momentu ujęcia w księgach. Przykładowo, wynik zależy między innymi od sposobu amortyzacji, tworzenia odpisów aktualizujących, rozliczania leasingu, ujmowania przychodów czy wyceny pozycji walutowych. Bez przeczytania części opisującej zasady rachunkowości porównywanie samych liczb między spółkami bywa pozorne.

Niepokój powinien wzbudzić nie tylko negatywny zapis, lecz także brak informacji w miejscu, w którym można się jej racjonalnie spodziewać. Jeżeli spółka ma duże należności, ale nie pokazuje ich struktury ani odpisów, analiza pozostaje niepełna. Nie oznacza to automatycznie nieprawidłowości. Oznacza natomiast, że nie należy na podstawie samego dokumentu przyjmować optymistycznych założeń.

Jak przygotować dokument do czytania

Przed rozpoczęciem analizy trzeba ustalić, czy dokument dotyczy właściwej spółki i właściwego roku obrotowego. W przypadku dokumentów finansowych w KRS łatwo pomylić rok, spółkę o podobnej nazwie albo plik dotyczący innego okresu. Należy sprawdzić nazwę jednostki, numer KRS, datę sporządzenia i okres, którego dotyczą dane.

Informację dodatkową najlepiej otworzyć razem z całym sprawozdaniem finansowym. Przydatne jest zestawienie obok siebie danych za rok bieżący i poprzedni. Następnie można zaznaczyć pozycje, które zmieniły się wyraźnie albo są duże w relacji do skali działalności. Tak przygotowany dokument pozwala szukać przyczyn zmian, zamiast czytać każdą notę z jednakową uwagą.

Przy ocenie kontrahenta trzeba rozdzielić trzy kategorie informacji:

• dane ujawnione w sprawozdaniu, które można przypisać do konkretnej pozycji lub noty,
• wnioski wynikające z porównania danych, na przykład wzrost należności przy spadku przepływów operacyjnych,
• przypuszczenia i informacje marketingowe, których nie potwierdzają dokumenty finansowe.

Dopiero takie rozdzielenie chroni przed zbyt szybkim wnioskiem, że spółka jest wypłacalna tylko dlatego, że wykazała zysk albo posiada znaczący majątek.

1. Zasady rachunkowości i wyceny – sprawdź, jak powstały pokazane liczby

Opis metod wyceny jest kluczem do porównywania danych

Pierwszy kluczowy punkt informacji dodatkowej stanowi opis przyjętych zasad rachunkowości. To właśnie tutaj trzeba szukać informacji o metodach wyceny aktywów i pasywów, amortyzacji, ustalaniu wyniku finansowego oraz ujmowaniu przychodów i kosztów. Bez tego liczby w sprawozdaniu są jedynie wynikiem określonego modelu księgowego, a nie pełnym obrazem ekonomicznej sytuacji firmy.

Przy środkach trwałych znaczenie ma między innymi sposób ustalania wartości początkowej, metoda amortyzacji oraz okresy użytkowania. Dwie spółki posiadające podobne maszyny mogą wykazać inną wartość netto majątku i inny poziom kosztów amortyzacji, jeżeli przyjęły odmienne założenia. Sama różnica nie dowodzi nieprawidłowości, ale ogranicza możliwość prostego porównania.

Podobnie należy traktować zapasy. Sposób ich wyceny wpływa na koszt sprzedanych produktów lub towarów, a pośrednio na marżę i wynik. Jeżeli zapasy długo zalegają w magazynie, ważne staje się pytanie, czy ich wartość została odpowiednio skorygowana. Informacja dodatkowa może wskazywać stosowane metody, odpisy oraz zasady rozpoznawania utraty wartości.

Jakich zapisów szukać w informacji dodatkowej

W części poświęconej zasadom rachunkowości szczególne znaczenie mają informacje dotyczące:

• wyceny środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych,
• metod i stawek amortyzacji,
• wyceny zapasów, należności, inwestycji i środków pieniężnych,
• tworzenia odpisów aktualizujących i rezerw,
• rozliczeń międzyokresowych kosztów i przychodów,
• ujmowania przychodów i kosztów,
• różnic kursowych, jeżeli spółka prowadzi rozliczenia w walutach obcych,
• leasingu i innych form korzystania z cudzych składników majątku,
• zmian zasad rachunkowości, korekt błędów i zmian sposobu prezentacji danych.

Ważne jest nie tylko to, jakie zasady przyjęto, lecz także czy zmieniły się w porównaniu z poprzednim okresem. Zmiana zasad może być uzasadniona, ale wpływ takiej zmiany powinien być możliwy do odczytania. Jeżeli po zmianie nagle poprawia się wynik albo zmienia się wartość aktywów, trzeba sprawdzić, czy jest to efekt działalności gospodarczej, czy sposobu prezentacji.

Jak przełożyć zasady rachunkowości na ocenę spółki

Jeżeli przedsiębiorstwo posiada dużo majątku trwałego, sprawdź, czy jego wartość nie zależy nadmiernie od założeń dotyczących okresu użytkowania i utraty wartości. Bardzo niski koszt amortyzacji może poprawiać wynik bieżącego okresu, ale nie musi oznaczać wyższej efektywności. Z kolei duże odpisy mogą obniżyć wynik jednorazowo, lecz jednocześnie oczyścić bilans z aktywów, których nie da się już odzyskać.

Przy dużym poziomie należności trzeba zweryfikować, czy spółka tworzy odpisy na należności zagrożone oraz czy ujawnia informacje o ich przeterminowaniu. Brak odpisów przy znaczącej części należności przeterminowanych nie jest dowodem błędu, ale powinien skłonić do pytań o realną ściągalność kwot.

Jeśli chcesz pogłębić ten wątek, sprawdź też: Rachunek przepływów pieniężnych (Cash Flow) – dlaczego mówi o wypłacalności więcej niż ….

Dynamiczny wzrost przychodów także wymaga sprawdzenia. Jeżeli sprzedaż rośnie, ale jednocześnie szybko zwiększają się należności, a przepływy operacyjne pozostają słabe, możliwe jest, że spółka finansuje rozwój kredytem kupieckim udzielanym klientom. W takiej sytuacji sama dynamika przychodów nie wystarcza do pozytywnej oceny.

2. Należności, zobowiązania i płynność – ustal, czy wynik przekłada się na zdolność płatniczą

Dlaczego zysk nie gwarantuje gotówki

Jednym z najczęstszych błędów przy czytaniu sprawozdania jest utożsamianie zysku z pieniędzmi dostępnymi na regulowanie faktur. Spółka może wykazać dodatni wynik, a jednocześnie mieć ograniczoną płynność. Wystarczy, że sprzedała dużo towarów z odroczonym terminem płatności, zamroziła środki w zapasach albo spłaca wcześniej zaciągnięte finansowanie.

Informacja dodatkowa pomaga ustalić, co kryje się pod zbiorczymi pozycjami. Należności mogą obejmować kwoty od odbiorców, pracowników, podmiotów publicznych, jednostek powiązanych lub inne rozrachunki. Zobowiązania mogą dotyczyć dostawców, kredytów, podatków, wynagrodzeń, leasingu i wielu innych tytułów. Ich charakter ma większe znaczenie niż sama suma.

Przy ocenie płynności należy zestawić co najmniej trzy elementy: strukturę należności, strukturę zobowiązań oraz przepływy pieniężne z działalności operacyjnej. Rosnące należności przy krótkoterminowych zobowiązaniach i słabych przepływach mogą wskazywać na napięcie finansowe, nawet jeśli rachunek zysków i strat prezentuje zysk.

Jak czytać noty dotyczące należności

Najpierw sprawdź, jaka część należności przypada na podstawową działalność. Następnie poszukaj informacji o odpisach aktualizujących oraz o należnościach przeterminowanych. Nie zawsze dokument zawiera pełną tabelę wiekowania, ale każda informacja o istotnych opóźnieniach, sporach lub ryzyku nieściągalności jest istotna.

Co mówią zobowiązania i ich terminy płatności

Po stronie zobowiązań trzeba ustalić, które kwoty wymagają zapłaty w najbliższych miesiącach, a które mają dłuższy termin wymagalności. Zobowiązania krótkoterminowe nie zawsze są problemem, jeżeli spółka regularnie generuje gotówkę i ma przewidywalne wpływy. Ryzyko rośnie wtedy, gdy ich wartość jest wysoka w stosunku do środków pieniężnych, należności możliwych do szybkiego odzyskania oraz przepływów operacyjnych.

W informacji dodatkowej warto szukać podziału zobowiązań według rodzaju. Inaczej należy oceniać bieżące faktury wobec dostawców, inaczej kredyt lub pożyczkę, a jeszcze inaczej zaległości publicznoprawne, wynagrodzenia i zobowiązania z tytułu leasingu. Szczególne znaczenie mają zobowiązania przeterminowane. Ich występowanie może oznaczać przejściowe przesunięcie płatności, ale również trwałe trudności z regulowaniem wymagalnych kwot.

Jeżeli dokument pokazuje istotne zadłużenie finansowe, sprawdź jego oprocentowanie, terminy spłaty, zabezpieczenia oraz ewentualne naruszenie warunków umów. Kredyt krótkoterminowy wykorzystany do finansowania inwestycji lub stałych potrzeb operacyjnych może zwiększać ryzyko refinansowania. Z kolei duży udział zobowiązań wobec jednego finansującego oznacza większą zależność od jego decyzji.

Jak ocenić strukturę finansowania

Ważne jest rozróżnienie finansowania działalności kapitałem własnym, kredytem, pożyczkami, leasingiem i odroczonymi płatnościami wobec dostawców. Sama suma zobowiązań nie pokazuje jeszcze, czy model finansowania jest bezpieczny. Należy sprawdzić, czy źródła finansowania odpowiadają terminom, w których aktywa przynoszą wpływy.

Przykładowo, finansowanie wieloletniej inwestycji wyłącznie krótkoterminowym kredytem może powodować presję na bieżącą płynność. Podobnie wydłużanie terminów płatności dostawcom może chwilowo poprawić stan gotówki, lecz nie rozwiązuje problemu, jeśli sprzedaż nie generuje wystarczających wpływów. Informacja dodatkowa może ujawnić takie zależności przez dane o kredytach, pożyczkach, leasingu i terminach wymagalności.

Przepływy pieniężne z działalności operacyjnej powinny być analizowane wraz ze zmianą należności i zobowiązań. Dodatni przepływ może wynikać z jednorazowego wzrostu zobowiązań, a ujemny – z okresowego zwiększenia zapasów przed sezonem sprzedażowym. Dlatego trzeba porównać dane z kilku okresów i sprawdzić, czy źródło zmiany jest powtarzalne.

Praktyczne pytania przy analizie płynności są następujące:

• czy należności są odzyskiwane w terminie,
• czy zobowiązania przeterminowane rosną,
• czy przepływy operacyjne wystarczają na bieżące spłaty,
• czy zadłużenie krótkoterminowe nie finansuje aktywów długoterminowych,
• czy spółka ma dostępne limity kredytowe lub inne źródła finansowania,
• czy występują zaległości wobec urzędu skarbowego, ZUS albo pracowników.

Nie należy wyciągać daleko idących wniosków z jednego wskaźnika płynności. Dopiero połączenie terminów płatności, struktury zadłużenia, jakości należności i przepływów pokazuje, czy spółka ma realną zdolność do regulowania zobowiązań.

3. Zobowiązania warunkowe, zabezpieczenia i sprawy sporne – sprawdź ryzyko ukryte poza bilansem

Dlaczego nie wszystkie obciążenia widać w podstawowych pozycjach

Niektóre ryzyka finansowe nie są prezentowane jako zwykłe zobowiązania w bilansie. Mogą wynikać z udzielonych poręczeń, gwarancji, toczących się postępowań sądowych, roszczeń kontrahentów, umów inwestycyjnych albo zobowiązań do dokonania przyszłych nakładów. Informacja dodatkowa może wskazywać takie pozycje jako zobowiązania warunkowe lub inne istotne obciążenia.

Brak ujęcia danej kwoty w bilansie nie oznacza, że jest ona ekonomicznie obojętna. Jeżeli spółka poręczyła kredyt podmiotu powiązanego, jej bieżące zobowiązania mogą wyglądać bezpiecznie, ale w razie problemów tego podmiotu spółka może zostać zobowiązana do zapłaty. Podobnie działa gwarancja udzielona klientowi albo bankowi.

Jak czytać informacje o gwarancjach i sporach

W tej części dokumentu szukaj przede wszystkim informacji o wartości udzielonych gwarancji i poręczeń, podmiotach, których dotyczą, terminach obowiązywania oraz prawdopodobieństwie wystąpienia obowiązku zapłaty. Znaczenie ma także rodzaj zabezpieczenia ustanowionego na majątku spółki. Hipoteka, zastaw, przewłaszczenie lub cesja należności mogą ograniczać swobodę korzystania z aktywów.

Przy sprawach sądowych istotna jest nie tylko liczba postępowań, ale również ich wartość i charakter. Spór dotyczący zwykłej reklamacji może mieć niewielkie znaczenie, natomiast postępowanie podatkowe albo roszczenie obejmujące znaczną część kapitałów własnych może zmienić ocenę ryzyka. Warto sprawdzić, czy spółka utworzyła rezerwę oraz jak opisała prawdopodobieństwo przegranej.

Nie można jednak automatycznie uznawać każdej wzmianki o sporze za przyszłą stratę. Zarząd może oceniać ryzyko jako niskie albo niemożliwe do wiarygodnego oszacowania. Dla czytelnika ważne jest wtedy oddzielenie faktu istnienia postępowania od przewidywania jego wyniku.

Dobrym uzupełnieniem tego tematu jest także poradnik: Jak sprawdzić, czy firma ma aktualne polisy OC i co powinno być w dokumencie.

Na co zwrócić uwagę przy zabezpieczeniach

Jeżeli spółka posiada znaczny majątek, sprawdź, czy nie został on obciążony na rzecz banków lub innych wierzycieli. Aktywa wykazane w bilansie mogą formalnie należeć do spółki, ale ich wykorzystanie jako zabezpieczenia ogranicza możliwość sprzedaży lub ponownego wykorzystania przy finansowaniu.

Niepokój powinno wzbudzić także połączenie wysokiego zadłużenia, licznych zabezpieczeń i słabych przepływów operacyjnych. Taki układ może oznaczać, że przedsiębiorstwo ma niewielki margines bezpieczeństwa. Sama obecność zabezpieczeń nie jest nieprawidłowością, lecz powinna być uwzględniona przy ocenie wartości majątku i ryzyka kredytowego.

4. Transakcje z podmiotami powiązanymi – sprawdź, z kim naprawdę obraca spółka

Dlaczego powiązania zmieniają znaczenie liczb

Wynik spółki może być kształtowany przez transakcje z właścicielami, członkami zarządu, jednostkami zależnymi, dominującymi lub innymi podmiotami z tej samej grupy. Dlatego informacja dodatkowa dotycząca podmiotów powiązanych jest ważna zwłaszcza wtedy, gdy znaczna część sprzedaży, zakupów, pożyczek albo należności dotyczy kilku powiązanych kontrahentów.

Transakcja z podmiotem powiązanym nie jest z założenia nieprawidłowa. Może wynikać z normalnego modelu grupy kapitałowej, wspólnych usług, centralnego finansowania albo sprzedaży wewnątrz grupy. Wymaga jednak większej uwagi, ponieważ warunki takiej transakcji mogą różnić się od warunków uzyskanych od niezależnego kontrahenta.

Jakich informacji szukać

Sprawdź, czy dokument wskazuje rodzaj transakcji, jej wartość, saldo rozrachunków oraz warunki rozliczenia. Szczególne znaczenie mają pożyczki udzielone właścicielom lub podmiotom powiązanym, nietypowo wysokie należności, sprzedaż majątku, świadczenie usług zarządczych oraz transakcje, które istotnie wpłynęły na wynik.

Warto porównać wartość obrotów z podmiotami powiązanymi z całkowitymi przychodami i kosztami spółki. Jeżeli większość sprzedaży jest realizowana w ramach jednej grupy, niezależność przychodów jest mniejsza, niż sugeruje sama ich wysokość. Ryzyko rośnie także wtedy, gdy spółka ma duże należności od podmiotu powiązanego i jednocześnie korzysta z finansowania udzielonego przez ten sam podmiot.

Przy pożyczkach należy zwrócić uwagę na oprocentowanie, termin spłaty, zabezpieczenia i ewentualne odroczenia. Brak odsetek albo wielokrotne przesuwanie terminu wymagalności może wpływać na ocenę jakości aktywów i rzeczywistego wyniku, choć sam zapis nie przesądza o naruszeniu zasad rachunkowości.

Jak odróżnić zwykłą współpracę od sygnału ostrzegawczego

Najbardziej użyteczne jest porównanie transakcji powiązanych z działalnością operacyjną, przepływami pieniężnymi i sytuacją całej grupy. Jeżeli spółka wykazuje zysk głównie dzięki sprzedaży do podmiotu powiązanego, ale nie otrzymuje zapłaty w terminie, wynik może mieć ograniczoną wartość z punktu widzenia płynności.

Ostrożność jest wskazana również wtedy, gdy spółka kupuje usługi od właściciela lub podmiotu zależnego, a koszty tych usług są istotne i trudne do zweryfikowania. Należy sprawdzić, czy dokument wyjaśnia charakter świadczeń oraz czy rozrachunki nie narastają szybciej niż działalność podstawowa.

5. Zdarzenia po dniu bilansowym i kontynuacja działalności – sprawdź, czy obraz spółki nie zmienił się po zamknięciu roku

Dlaczego data bilansu nie kończy analizy

Sprawozdanie finansowe opisuje sytuację na określony dzień, ale między końcem roku a zatwierdzeniem dokumentu mogą wystąpić zdarzenia istotnie zmieniające ocenę spółki. Informacja dodatkowa może wskazywać utratę ważnego kontraktu, pożar, zmianę finansowania, sprzedaż znaczącego składnika majątku, postępowanie sądowe albo problemy dużego odbiorcy.

Zdarzenia po dniu bilansowym mogą potwierdzać warunki istniejące już na koniec roku albo dotyczyć nowych okoliczności. W pierwszym przypadku mogą wpływać na wartości ujęte w sprawozdaniu. W drugim powinny zostać opisane, jeżeli ich znaczenie jest istotne dla osoby analizującej dokument.

Nie wolno ograniczać się do samego wyniku za zamknięty okres. Jeżeli po dniu bilansowym bank wypowiedział finansowanie, kluczowy klient utracił zdolność płatniczą albo spółka rozpoczęła restrukturyzację, dane historyczne mogą przedstawiać zbyt korzystny obraz bieżącej sytuacji.

Jak ocenić zdolność do kontynuowania działalności

W informacji dodatkowej sprawdź, czy sprawozdanie sporządzono przy założeniu kontynuowania działalności oraz czy wskazano istotne niepewności związane z tym założeniem. Znaczenie mają między innymi powtarzające się straty, ujemne przepływy operacyjne, utrata finansowania, zaległości wobec wierzycieli, wypowiedzenie kluczowych umów i niedobór kapitału obrotowego.

Jeżeli zarząd wskazuje działania naprawcze, należy sprawdzić ich konkretność. Samo stwierdzenie, że spółka planuje poprawę rentowności, nie mówi, w jaki sposób ma ona nastąpić. Bardziej użyteczne są informacje o uzgodnionym refinansowaniu, sprzedaży aktywów, podwyższeniu kapitału, redukcji kosztów lub podpisanych kontraktach zapewniających wpływy.

Ocena kontynuacji działalności nie powinna opierać się na jednym wskaźniku. Ujemny wynik w pojedynczym roku może być skutkiem zdarzenia jednorazowego, natomiast połączenie strat, zadłużenia krótkoterminowego, opóźnień płatniczych i słabych przepływów stanowi znacznie silniejszy sygnał ostrzegawczy.

Najczęściej zadawane pytania (FAQ)

Czym jest informacja dodatkowa do sprawozdania finansowego?

To część sprawozdania, która objaśnia pozycje wykazane w bilansie i rachunku zysków i strat oraz przedstawia między innymi zasady rachunkowości, zobowiązania i zdarzenia nietypowe.

Dlaczego sam bilans nie wystarcza do oceny spółki?

Bilans pokazuje stan majątku i źródeł finansowania na konkretny dzień, ale nie wyjaśnia przyczyn poszczególnych wartości ani wszystkich ryzyk związanych z należnościami, zobowiązaniami i wyceną aktywów.

Na jakie zasady rachunkowości warto zwrócić uwagę?

Przede wszystkim na metody wyceny aktywów i pasywów, amortyzację, tworzenie odpisów i rezerw, ujmowanie przychodów i kosztów, wycenę zapasów oraz zmiany zasad rachunkowości.

Czy zysk netto oznacza, że spółka ma wystarczającą gotówkę?

Nie. Zysk księgowy nie jest tym samym co środki pieniężne. Przychody mogą nie być jeszcze opłacone, dlatego warto porównać wynik z należnościami i przepływami operacyjnymi.

Co może oznaczać brak szczegółowych informacji o należnościach?

Nie musi oznaczać nieprawidłowości, ale utrudnia ocenę sytuacji. Przy dużych należnościach warto sprawdzić ich strukturę, przeterminowanie i odpisy aktualizujące.